Wiosenne DWDD 2016 r.

 

W piątek i sobotę 8-9.04.2016 r. w Poznaniu odbyły się Dni Wspólnoty Diakonii Diecezjalnych – DWDD. Są to dni skupienia dla członków Ruchu Światło-Życie organizowane dwa razy do roku – jesienią i wiosną.  Zaczynają się w piątek wieczorem, a kończą sobotnimi Nieszporami. DWDD odbywa się w ramach filii, czyli kilku sąsiadujących diecezji. Do naszej filii, poznańskiej, należą diecezje: kaliska, koszalińsko-kołobrzeska, poznańska, szczecińsko-kamieńska, zielonogórsko-gorzowska i włocławska. 

W tym roku w DWDD z naszej diecezji obecni byli: moderator diecezjalny Ruchu Światło-Życie ks. Piotr Listwoń, para filialna DK Gosia i Tomek Kasprowiczowie, para diecezjalna Ania i Darek Porazikowie, oraz przedstawiciele diakonii: Mirek Hilicki i Jurek Gołda z diakonii wyzwolenia, Ania i Hubert Kowalewscy z diakonii rekolekcyjnej, Darek Borawski jako przedstawiciel diakonii liturgicznej i Ania Borawska uczestnicząca w spotkaniu diakonii ewangelizacji. 

Gospodarzem spotkania był ks. Adrian Put moderator poznańskiej filii Ruchu Światło-Życie. Przybyło również z innych diecezji wielu kapłanów, moderatorów diecezjalnych, małżeństw, osób dorosłych i młodzieży z Ruchu.

Tematem dni wspólnoty była „Posługa miłosierdzia zadaniem dla diakonii diecezjalnych Ruchu Światło-Życie”.
Pochylaliśmy się w grupach diakonijnych nad tekstem konferencji, którą wygłosił ks. Marek Sędek, moderator generalny Ruchu podczas tegorocznej Kongregacji Odpowiedzialnych w Częstochowie pt. „Posługa miłosierdzia w Ruchu Światło-Życie”. Staraliśmy znaleźć odpowiedź na pytania co oznacza być miłosiernym i w jaki sposób realizować czyny miłosierdzia we wspólnocie Ruchu Światło-Życie

Oto niektóre z wniosków do jakich doszliśmy:

Posługa miłosierdzia jest zadaniem każdej diakonii diecezjalnej oraz każdego człowieka. Każda diakonia odpowiedzialna jest za miłosierdzie, niezależnie od pełnionej „specjalizacji”, powinna w sobie odkryć przestrzeń posługi miłosierdzia.

1. Wyznawać i głosić miłosiernego Ojca
Być miłosiernym to nade wszystko ewangelizować ze świadomością, że doprowadzenie do Jezusa jest najwspanialszym uczynkiem miłosierdzia. Źródłem miłosierdzia są sakramenty wynikające z Paschy - Eucharystia oraz sakrament pokuty i pojednania.

2. Błagać o miłosierdzie nad światem
„Niech zstąpi Duch Twój i odnowi oblicze ziemi. Tej ziemi” - wspieranie modlitwą wszystkich odpowiedzialnych za władzę i kształtowanie przyszłości naszego kraju - propozycja odrodzenia oaz modlitwy za Ojczyznę w naszym ruchu.

3. Podejmować czyny miłosierdzia (diakonia miłosierdzia)
Taką posługę niewątpliwie pełni diakonia wyzwolenia człowieka - w podejmowaniu wysiłków adekwatnych do współczesnych zniewoleń.

Każdy z nas powołany jest, by ewangelizować i podejmować czyny miłosierdzia równolegle do własnej formacji. Na ile czujemy się odpowiedzialni za realizację tych zadań we własnym małżeństwie, rodzinie, parafii, kręgu i wspólnocie? A na ile wolimy schować głowę w piasek i przeczekać kolejny rok do innego, może łaskawszego wyzwania?
To pytania, na które będziemy jeszcze szukać odpowiedzi i zadania, które realizować będziemy w nowym roku formacyjnym.

Ania i Darek Borawscy

 

Kategoria: