Podziękowanie

 

Kochani,
w niedzielę tj.  17-go czerwca br. na ręce pary diecezjalnej złożyliśmy rezygnację z dalszej posługi w diakonii słowa. Jest to nasza przemodlona, przemyślana i przeanalizowana decyzja. Właśnie teraz upływa 10 lat naszej posługi i nadchodzi czas jej przekazania młodszemu pokoleniu.

Nie ukrywamy, że był to dla nas czas wielkiego ubogacenia. Podczas tej posługi poznaliśmy wielu kapłanów, osób odpowiedzialnych za diakonie z oazy młodzieżowej z terenu Polski jak i z Domowego Kościoła m. in. Jolę Ferens, Ulę Pohl,  Joasię i Roberta Słocińskich oraz wiele innych wspaniałych osób, których nie sposób wymienić. Mieliśmy również kontakt z osobami, które pracowały poza naszą wschodnią granicą. Za wszystko dobro, które nas spotkało podczas tej posługi dziękujemy Panu Bogu i ludziom spotkanym na naszej drodze wzrastania w duchowości chrześcijańskiej. Dziękujemy za wspaniałą współpracę  ks. Jackowi Szunejko, ks. Januszowi Szczepaniakowi, ks. Markowi Borowskiemu, ówczesnej Parze krajowej Joli i Mirkowi Słobodom, ówczesnym parom diecezjalnym: Małgosi i Januszkowi Modrzejewskim, Ali i Jurkowi Serdyńskim, dzisiejszym parom rejonowym i parom odpowiedzialnym za diakonie oraz wszystkim rodzinom naszej wspólnoty, z którymi mieliśmy przyjemność współpracować.

W tym miejscu można powiedzieć, że coś się skończyło, aby mogło rozpocząć się nowe. Na pewno był to również czas wielu wyrzeczeń i pokory. Jednym słowem był to czas wzrastania w duchowości chrześcijańskiej. Był to również czas podsumowania i odpowiedzi na pytanie: co zostało zrobione, co dalej, jakie i gdzie jest moje miejsce w Kościele, parafii czy Domowym Kościele?  Na pewno dalej będziemy pełnić posługę w diakonii liturgicznej oraz wspierać wielkie dzieło obrony życia poczętego, a nasze przemyślenia, spostrzeżenia i relacje znajdziecie na stronie Domowego Kościoła Rejon Słoneczne.
Nam nie wolno w miejscu stać.

Krysia i Zbyszek Zawalowie