Diakonia




Rezultatem formacji podstawowej członków Ruchu jest świadomość odpowiedzialności za sprawy Kościoła i świata, która wyraża się w podejmowaniu służby na rzecz Ruchu i wspólnot lokalnych. Z poczucia odpowiedzialności za losy Narodu wyrosła Krucjata Wyzwolenia Człowieka.

Osoby podejmujące posługę w Ruchu określa się mianem Diakonii Ruchu Światło-Życie. Ze względu na teren działania wyróżnia się diakonie centralne, filialne, diecezjalne, rejonowe i parafialne. Różne dziedziny działalności Ruchu rodzą potrzebę powstawania na każdym szczeblu terytorialnym diakonii podejmujących posługę na rzecz jedności, ewangelizacji, miłosierdzia, wyzwolenia, życia, deuterokatechumenatu, oaz rekolekcyjnych, Domowego Kościoła, liturgii, modlitwy, słowa, komunikowania społecznego,  wspólnot lokalnych oraz innych. Diakonie te gromadzą osoby wszystkich stanów.

Działanie Diakonii Ruchu Światło-Życie określają następujące zasady:
a) kolegialności, zgodnie z którą służba na każdym szczeblu musi być sprawowana zespołowo;
b) pomocniczości, zgodnie z nią zadania, które mogą być wykonane na niższym szczeblu odpowiedzialności, nie muszą być przekazywane w górę;
c) solidarności, zgodnie z którą wszyscy czują się współodpowiedzialni za wszystkie sprawy, chociaż w ramach organizacji pracy każdy ma wyznaczone swoje zadanie.

W roku Wielkiego Jubileuszu 2000 Konferencja Episkopatu Polski powołała stowarzyszenie "Diakonia Ruchu Światło-Życie". Stowarzyszenie to nie zastępuje Ruchu, jest jedynie prawną formą organizacji jego diakonii powołaną w tym celu, aby Ruch Światło-Życie mógł lepiej służyć swoim charyzmatem budowaniu Kościoła i pełnieniu jego misji w świecie.


Statut stowarzyszenia "Diakonia Ruchu Światło-Życie"





- Diakonia Jedności - powinna czuwać nad jednością grup oazowych w parafii, nad jednością grupy parafialnej z całą wspólnotą parafialną, z Ruchem w diecezji i ogól­nopolskim oraz koordynować pracę wszystkich grup oazowych na terenie parafii. W jej skład wchodzą: moderator, animator Diakonii Jedności i animatorzy poszcze­gól­nych diakonii działających na terenie parafii;

- Diakonia Deuterokatechumenatu - ma za zadanie zabiegać o prawidłowy przebieg i roz­wój formacji poszczególnych poziomów (dzieci, młodzież, dorośli samotni, rodziny) i stopni w ciągu roku oraz kierować tym rozwojem, a także starać się o za­bez­pie­czenie na przyszłość kadry animatorów grup. W jej skład wchodzą animatorzy pro­wa­dzący grupy poszczególnych poziomów i stopni, którzy spośród siebie wybie­ra­ją animatora diakonii;

- Diakonia Ewangelizacji - jej celem jest prezentowanie nowych możliwości i metod ewangelizacyjnych we współczesnym świecie, ukazywanie potrzeby i sposobów po­słu­giwa­nia się Pismem Świętym w codziennym życiu oraz uwrażliwianie na po­trze­bę ewan­gelizacji świata, w który żyjemy. W miarę możliwości winna także na terenie parafii (i nie tylko) przygotowy­wać i przeprowadzać akcje ewangelizacyjne bądź słu­żyć po­mo­cą w ich przeprowadza­niu;

- Diakonia Modlitwy - powinna uwrażliwiać na potrzebę modlitwy w codziennym ży­ciu w różnych intencjach, zapoznawać z wielorakimi formami przeprowadzania mo­dlitw (nie zapominając jednak o pielęgnowaniu także form tradycyjnych, co jest szcze­gólnie ważne w parafii), winna też budować jedność w parafii poprzez wspólne modlitwy z całą wspólnotą parafialną;

- Diakonia Liturgiczna - jej celem jest dbanie o właściwy przebieg liturgii w czasie wszelkich uroczystości organizowanych przez grupę oazową bądź odbywających się z jej udziałem, prze­prowadzanie Kręgów liturgicznych i przygotowywanie komen­ta­rzy przed niedzielami i różnymi uroczystościami, prowadzenie kursu liturgicznego na podstawie "Kręgu liturgicznego" Oazy II°;

- Diakonia Wyzwolenia - powinna informować o potrzebie i sposobach przeciwdziała­nia nało­go­m: alkoholizmu, nikotynizmu, narkomanii oraz zabójstwom nienarodzonych i swobodzie obyczajowej; inicjować formy ekspiacji za ludzi pogrążonych w powyż­szych nałogach, dopuszczających się zbrodni dzieciobójstwa i głoszących swobodę obyczajową oraz podejmować i organizować modlitwę za narażonych na wpływ tych negatywnych postaw i zachowań;

- Diakonia Miłosierdzia - jej głównym celem jest służenie pomocą istniejącym już na trenie parafii dziełom charytatywnym; ukazywanie ważności i potrzeby służby mi­ło­sier­dzia przez organizowanie specjalnych programów, wieczorów tematycznych; od­wie­dzanie chorych, zapobieganie doraźnym potrzebom ludzi biednych; organi­zo­wa­nie wspólnie z Diakonią Modlitwy modlitw dla chorych, specjalnych spotkań;

- Diakonia Świadectwa - jej głównym celem jest prezentacja Ruchu na forum parafii, zabieganie o nowych członków, informowanie na bieżąco o tym, co dzieje się w Ru­chu, sprawowanie czynnej opieki nad gablotami parafialnymi;

- Diakonia Słowa - powinna zaopatrywać członków Oazy w parafii w po­trzebne do pracy w Ruchu materiały, a teraz jeszcze dodatkowo starać się o roz­pro­wadzanie w parafii pozycji wydawanych przez Wydawnictwo Światło-Życie na­sze­go Ru­chu.

ks. Mirosław Kiedzik